Verkiezingen 2025: wat betekent de uitkomst voor de interim-markt in finance?

De verkiezingsdebatten in 2025 draaien op volle toeren, met zorg, wonen, economie, klimaat, veiligheid en migratie als de hoofdthema’s. Tegelijkertijd kan de verkiezingsuitslag bepalend zijn voor de koers op onderwerpen die voor onze sector wél directe impact hebben, zoals de positie van zzp’ers en de inzet van externe capaciteit in finance.

Dit jaar is er veel te doen geweest rondom de Wet DBA, de mogelijke invoering van het VBAR-kader en de handhaving op zzp-opdrachten. Voor de interim-markt zijn daarbij grofweg drie onderwerpen relevant: de politieke koers op het gebied van flex en zelfstandigheid, hoe partijen omgaan met toenemende regeldruk (zoals CSRD, AI-wetgeving en de Wtp) en welke begrotingslijn zij voorstaan voor de komende jaren. Die keuzes kunnen directe gevolgen hebben voor organisaties die interimmers inzetten én voor professionals die als zelfstandige werken. In dit artikel kijken we daarom naar de standpunten van de vijf grootste partijen in de peilingen (d.d. 27-10-25), én wat deze in de praktijk kunnen betekenen voor opdrachtgevers en interim finance professionals.

Wanneer het gaat om de inzet van zzp’ers en interimmers, lopen de politieke verschillen zichtbaar uiteen. PvdA–GroenLinks zet expliciet in op het terugdringen van flex en het versterken van vaste contracten, waarmee zij schijnzelfstandigheid verder willen aanpakken (bron: verkiezingsprogramma PvdA–GL). Een middenkoers wordt gekozen door D66: zelfstandigen moeten kunnen blijven werken, maar met heldere kaders en modernisering van het arbeidsrecht (bron: D66-programma). Het CDA positioneert zich eveneens in het centrum: handhaving tegen schijnzelfstandigheid, maar zonder de zelfstandige creativiteit te beperken (bron: verkiezingsprogramma CDA) Aan de andere kant benadrukken partijen aan de rechterkant het belang van vrijheid voor zelfstandigen, met minimale extra regels (bron: verkiezingsprogramma VVD). De PVV presenteert geen uitgewerkt zzp-voorstel en doet geen voorstel dat zelfstandigheid verder beperkt, maar legt wel nadruk op lastenverlichting en ruimte voor ondernemers (bron: verkiezingsprogramma PVV).

Kort vertaald: het politieke spectrum loopt van strenger reguleren tot maximale keuzevrijheid. En de Wet DBA, VBAR en handhaving hangen daarmee direct samen. Wordt de koers restrictiever, dan wordt de inhuur juridisch strakker georganiseerd. Wordt de koers vrijer, dan blijft de nadruk liggen op ondernemerschap en marktwerking.

Bij wet- en regelgeving is er tussen de 5 partijen eerder sprake van verschil in toon dan richting. Op dit punt is verrassend veel overeenstemming zichtbaar: de regeldruk voor organisaties gaat níét omlaag. Geen van de vijf partijen pleit voor het terugdraaien of afzwakken van Europese verplichtingen zoals CSRD, de AI Act of ESG-rapportagelijnen (bron: partijprogramma’s / NOS). Wel zijn er verschillen in toon. Waar D66 en PvdA–GL strenger inzetten op duurzaamheid en transparantie, leggen VVD en CDA meer nadruk op uitvoerbaarheid en lastenverlichting voor ondernemers. De PVV richt zich primair op nationale prioriteiten, maar doet geen voorstellen die regeldruk voor finance raken.

Voor organisaties betekent dit dat compliance, rapportage en datagericht toezicht onderdeel van het werk blijven. De politieke ruimte zit vooral in het tempo en de manier waarop wordt gehandhaafd – niet in de vraag óf deze regels er zijn.

Wie de programma’s naast elkaar legt, ziet meerdere filosofieën over de rol van de overheid in de economie. De zogenoemde ‘linkerzijde’ wil meer investeren in publieke sector en verduurzaming (bron: PvdA–GL), terwijl VVD en PVV nadruk leggen op lastenverlichting en financieel behoudend beleid (bron: VVD- en PVV-programma). D66 zoekt de investeringskant vooral op via innovatie en kennisontwikkeling, terwijl het CDA inzet op stabiliteit en “gezond financieel beheer”. De relevantie voor onze markt is duidelijk: investeringskabinets versnellen projecten, sobere kabinetten vertragen ze – maar in beide situaties blijft tijdelijk extra capaciteit nodig, alleen met een andere dynamiek.

Voor de interim-markt in finance is dit relevant omdat investeringsgerichte kabinetten vaker projecten en transities versnellen, terwijl soberder beleid vaak leidt tot kleinere vaste teams - en daarmee juist meer tijdelijke inzet voor piekcapaciteit.

In alle programma’s is zichtbaar dat digitalisering structureel is geworden. Waar PvdA-GroenLinks en D66 digitalisering koppelen aan maatschappelijke doelstellingen en transparantie, leggen VVD en CDA de nadruk op modernisering, groei en innovatie. De PVV koppelt technologie vooral aan nationale prioriteiten, maar doet geen voorstellen die technologische ontwikkeling in organisaties direct zouden beperken.

Voor finance betekent dit dat de toekomst draait om data-gedreven besluitvorming, slimme automatisering en systemen die rapportage- en auditprocessen versnellen. De veranderopgave wordt structureel: implementatie van nieuwe tooling, datatransities, AI-toepassingen in rapportage en steeds zwaardere eisen aan datakwaliteit en interne governance. De vraag naar tijdelijke expertise op deze thema’s ligt daarmee voor de hand, ongeacht de politieke kleur van een kabinet.

Wat de verkiezingsuitslag uiteindelijk gaat betekenen voor de interim-markt, wordt pas duidelijk wanneer een coalitie is gevormd en nieuwe regels daadwerkelijk zijn uitgewerkt en aangenomen. Tot die tijd werken organisaties en zelfstandigen met scenario’s, geen zekerheden. Op basis van de politieke verschillen en de structurele ontwikkelingen in finance zijn drie realistische richtingen denkbaar.

Scenario 1: Strakkere arbeidskoers
In dit scenario vertraagt besluitvorming over inhuur. Projecten starten pas na formatie, veranderruimte wordt defensief ingezet en finance-afdelingen houden het hoofd boven water met minimale speelruimte. Compliance en audit lopen door, maar transformatie stagneert. Interim-inzet verschuift dan naar langdurige trajecten waarin specialisten orde scheppen in complexiteit (governance, rapportage, CSRD, datakwaliteit, proceshervorming).

Scenario 2: Hybride markt met duidelijke kaders
Hier ontstaat rust in het speelveld: zelfstandigheid blijft bestaan, maar binnen duidelijke regels. Finance-teams combineren vaste capaciteit met externe expertise voor piekbelasting, digitalisering en transformatie. Verandering gaat niet in crisismodus, maar in gecontroleerde versnelling. Zowel generalisten als specialisten blijven gewild.

Scenario 3: Flexibele ondernemerschapskoers
In dit scenario staat wendbaarheid centraal. Organisaties versnellen digitalisering, starten eerder projecten en kiezen voor externe versterking om momentum te houden. De interim-markt wordt dynamischer, met snellere opdrachten, meer veranderwerk en een sterke vraag naar professionals die tempo, implementatiekracht en datagedreven verandering brengen.

Welke politieke koers het wordt, één realiteit blijft overeind: digitalisering, compliance-druk en finance-krapte verdwijnen niet. Alleen de vorm, snelheid en contractruimte verschillen per scenario.

Disclaimer: Dit artikel heeft geen politieke bedoeling en vormt op geen enkele wijze steun of afwijzing van welke partij dan ook. Het doel is uitsluitend inzicht bieden in mogelijke impact.